Lhéngua lhatina

De Biquipédia
Saltar pa: nabegaçon, percura

La lhéngua lhatina[1][2] ó lhatin ye ua antiga lhéngua ando-ouropeia de l galho itálico ouriginalmente falada ne l Lhácio, la region de l'entorno de la cidade de Roma.[3] Fui amplamente difundida, specialmente na Ouropa Oucidental, cumo la lhéngua oufecial de la República Romana, de l Ampério Romano i, passado la cumberson deste radadeiro al cristandade, de la Eigreija Católica Romana.[4] Atrabeç de la Eigreija Católica, tornou-se la lhéngua de ls académicos i filósofos ouropeus mediebales. Por ser ua lhéngua altamente flexiba i sintética, la sue sintaxe (orde de las palabras) ye, an algua medida, bariable, se cumparada cula de lhénguas analíticos cumo l pertués, ambora an prosa ls romanos tendessen a preferir l'orde SOB.[5] La sintaxe ye andicada por ua strutura de afixos lhigados la temas. L alfabeto lhatino, deribado de ls alfabetos etrusco i griego (por sue beç, deribados de l alfabeto fenício), cuntina a ser l mais amplamente ousado ne l mundo.[6]

Refréncias

Wiki letter w.svg Este artigo ye un rabisco. Tu puodes ajudar la Biquipédia acrecentando-lo.