Políbio

De Biquipédia
Saltar pa: nabegaçon, percura

Políbio, an griego Πολύβιος (Megalópolis, c. 203 a.C. — 120 a.C.) fui un geográfo i storiador de la Grécia Antiga, famoso pula sue obra "Stórias", cobrindo la stória de l mundo Mediterráneo ne l período de 220 a.C. a 146 a.C.. Ye-le tamien atribuída l'ambençon dun sistema critográfico de trasliteraçon de letras an númaros.

Biografie[eiditar | editar código-fonte]

Políbio naciu na cidade de Megalópolis, na Arcádie, Grécia, antre ls anhos de 203 a.C. i 201 a.C., fazendo parte de la nobreza de la sue cidade natal. Angressou ende na atebidade política, debotando-se a la defesa de l'andependéncia de la Liga Aqueia. Chegou a ser eileito heiparco (comandante de cabalharie) de l'eisército de la liga, i ancaminhaba-se para ua brilhante carreira política que fui subitamente anterrompida.

Quando de la Terceira Guerra de la Macedónia (171 a.C. - 168 a.C.), qu'oupós Roma la Perseu de la Macedónia, Políbio liderou la defesa de la neutralidade de la Acaia naquel cunflito. Assi i to, nun cunseguiu cunquistar la cunfiança romana, l que derrotou las antençones de neutralidade de la liga. An cunsequéncia, ls romanos decidiran liebar 1000 nobres de la Aqueia cumo refénes para Roma an 167 a.C., fuorçando-los a permanecer ne l'eisílio durante 17 anhos. Antre estes refénes, ancontraba-se Políbio.

Sendo un home culto, an Roma tubo l'ouportunidade de ser precetor de l moço Cipion Africano, feturo heirói de la Terceira Guerra Púnica, stablecendo laços que ls ligarian durante to la bida. 

Moeda de Perseu de la Macedónia

Anque an 150 a.C. tener oubtido, por antercesson de Cipion, la possibelidade de regressar a la Aqueia, parece tener prebisto l choque einebitable de las pretensones d'andependéncia de la Liga i de ls zeios romanos de submisson ancondicional, i decidiu acumpanhar Cipion, cumo cunselheiro anformal, nas sues campanhas na Numáncia i na guerra contra Cartago. Assi, persenciou la çtruiçon de Cartago, legando a la posteridade un relato persencial de ls acuntecimientos.

Debe-se la Políbio l registo de la stela que nun templo de Cartago çcrebia la biaige de Hanno i de dibersas anformaçones que permitiran preserbar, ambora de forma ténue, l legado cultural púnico.

Ne l mesmo anho la cidade de Corinto fui çtruída i la romanizaçon de la Grécia atingie l sou auge. Neste cuntesto, Políbio regressou a la Grécia, tenendo-se dedicado, dadas las sues ligaçones a l'elite romana, a tentar minorar la dureza de l jugo romano subre las cidades griegas. Fui-le cunfiada a misson de neilhas antroduzir la gobernaçon romana, tarefa an stremo defícel i delicada, mas de la qual se houbo por forma a oubter l reconhecimiento d'ambas las partes.

Alguns anhos depuis boltou la Roma, tenendo-se dedicado als sous trabalhos stóricos, ne ls quales la prossimidade a l'elite gobernante de Roma, i la sue cultura, fazirun de Políbio un ouserbador prebilegiado de la política i cultura romanas. Ne l ámbito desses trabalhos, amprendiu dibersas biaiges, percurando ouserbar an purmeira mano ls lugares i l cenairo de ls eibentos que çcrebia na sue stória.

Percurando oubter rigor na çcriçon stórica, antrebistou beteranos de las guerras que çcrebiu, percurando oubter anformaçon persencial de ls eibentos mais recentes. Atrabeç de la sue anfluéncia an Roma, oubtebe acesso prebilegiado als arquibos públicos, tenendo cun cuidado cumpulsado las fuontes documentales eisistentes. 

Passado la muorte de Cipion, retornou a la Grécia, adonde faleciu als 82 anhos an cunsequéncia dua queda de cabalho.

Atribui-se la Políbio l'ambençon dun sistema critográfico que permite cun facelidade trasformar letras an númaros i, atrabeç dua chabe numérica simples, recriar l testo enicial. Este sistema simples de critografie fui ousado até l seclo XIX.

Ls trabalhos de Políbio tubírun grande anfluéncia subre dibersos pensadores i políticos, nomeadamente Cícero i Montesquieu, i serbiran de fuonte la múltiplos storiadores posteriores, antre ls quales Tito Líbio. 

D'acuordo cula tradiçon griega de balorizar l testemunho cuntempoiráneo i la Stória recente, ne ls sous scritos Políbio narra preferencialmente ls acuntecimientos de la sue própia geraçon i de l'eimediatamente anterior. Ye un de ls purmeiros storiadores a ancarar la Stória cumo ua sequéncia lógica de causas i eifeitos. La sue obra baseia-se nua cuidadosa análeze crítica de las fuontes eisistentes i de la tradiçon, çcribendo cun bibacidade ls acuntecimientos i las motibaçones i balores subjacentes, tenendo cumo oubjetibo ua bison global de ls acuntecimientos i nun ua simples cronologie de fatos.

L'obra de Políbio, de que nun se conhece hoije senó ua parte, ye cunsidrada cumo sendo oubjetiba i fundada nua sólida análeze de las fuontes, l que l coloca a par de Tucídides an tenermos de cientificidade na análeze stórica. Anfelizmente, sou stilo ye prolixo i ancolor (l que mui prejudicou la preserbaçon de la sue obra). Cumo aliás serie d'asperar, la sue çcriçon de ls acuntecimientos nin siempre ye neutra, sendo claro l sou sfuorço ne l sentido de justeficar las sues açones i las de ls que le stában mais próssimos, por bezes an detrimiento d'outros. Sue hostelidade an releçon als enimigos griegos de la Liga de la Aqueia - cumo la Liga Etólia i l tirano "populista" de Sparta, Nabis, ye notória. Por outro lado, l'obra fui scrita cul oubjetibo de splicar als griegos las rezones de l'ascenson de Roma, percurando cumbencé-los de l'einebitabelidade de l'aceitaçon de l domínio romano, ganhando assi an alguas passaiges un scessibo ton apologético. 

Traduçones[eiditar | editar código-fonte]

Eesiste an pertués ua traduçon de l griego de parte de l'obra de Políbios (Stórias) feita por Mário de la Gama Kury, publicada pula Eiditora Ounibersidade de Brasília.


Ber tamien[eiditar | editar código-fonte]

  • Histórias

Lhigaçones sternas[eiditar | editar código-fonte]