Associaçon Anternacional de ls Trabalhadores

De Biquipédia
Saltar pa: nabegaçon, percura
Gtk-find-and-replace.svg
Esta páigina ó seçon fui traduzida outomaticamente i percisa de ser rebista por un falante natibo de mirandés. Se sabes bien mirandés ajuda la Biquipédia rebendo este artigo. Apuis de la rebison apaga esta marca. Oubrigado!

La Associaçon Anternacional de ls Trabalhadores (AIT), a las bezes chamada de Purmeira Anternacional, fui ua ourganizaçon que percurou ounir bários grupos políticos de squierda i sindicatos baseados na classe ouperária. La ourganizaçon fui criada an 1864 an Genebra. Ua decison amportante naquel eibento fui la adoçon de la jornada de trabalho de uito horas cumo un de ls oubjetibos fundamentales de la associaçon.

Stória[eiditar | editar código-fonte]

La Associaçon Anternacional de l Trabalhadores, sboçada an 1862, an Paris, i nacida formalmente an Lhondres, an setembre de 1864, tenie cumo oubjetibo la lhuita pul l progresso i i pula emancipaçon houmana. Cula Anternacional, fundada por einiciatiba de ls poucos que naqueilha época cumprendian la berdadeira natureza de la queston social i la necidade de subtrair ls trabalhadores a la direçon de ls partidos burgueses, ampeçou ua era nuoba. Ls trabalhadores, que tenien sido siempre fuorça bruta seguindo ls outros, bien ó mal antencionados, surgian cumo fator percipal de la stória houmana i, al lhutar pula própia emancipaçon, lhutában pul progresso houmano, pula fundaçon dua ceblizaçon superior.

La ourganizaçon fui fundada por coincidéncia: Napoleon III, nua tentatiba de agradar la classe ouperária francesa, permitiu que 200 repersentantes eileitos por eilha fússen la Londres partecipar de la Grande sposiçon de 1861. Esses trabalhadores trabórun cuntato anton cun sindicalistas angleses que benirun recepcioná-los. Ne l anho seguinte houbo un nuobo ancontro, desta beç para manifestar apoio a la causa de la andependéncia de la Polónia. Mas desta beç, l cumbite als trabalhadores franceses mencionaba las dediculdades pulas quales ls sindicalistas angleses passában: la cada tentatiba de grebe, ls patrones amenaçában amportar mano-de-obra. Esto nun serie possible se ls trabalhadores de ls dibersos países cordenassen sous mobimientos sindicales. Ls sindicalistas franceses respundírun debrebe, i l ancontro cuntou tamien cun repersentantes de la Almanha, Eitália i Suíça. Nacia assi la Associaçon Anternacional de l Trabalhadores.

Oureginalmente, la ourganizaçon cuntenie, sindicalistas angleses, proudhonistas franceses, republicanos eitalianos i marxistas almanes. Algun tiempo depuis, çputas antre [Marx] i Mikhail Bakunin, l anarquista más proeminente na Anternacional, para alhá de Eiliseu Reclus i muitos outros, lhebou a ua dibison antre marxistas (que pregában ua fase de trasiçon, l chamado socialismo, para se chegar al oubjetibo de la AIT) i anarquistas (que eisigian ua mudança drástica de l sistema eiquenómico bigente direto pa l anarquismo), cun ls países lhatinos se alinhando als anarquistas i ls países anglo-germánicos se alinhando la Marx.

La Anternacional zbiou ls ouperários de ls partidos burgueses i dou-les cuncéncia de classe, porgrama própio, açon social própia; suscitou i çcutiu todas las questones sociales i eilaborou to l socialismo moderno, que alguns scritores pretendírun tener saído de sues cabeças; fizo tembrar ls potentados, çpertou ardientes spráncias ne ls ouprimidos, anspirou sacrifícios i heiroísmos.

Na Anternacional, fundada cumo federaçon de las ourganizaçones de resisténcia, para dar más anchas bases a las lhuitas eiquenómicas contra l capitalismo, manifestórun-se, antretanto, bien depressa, dues tendéncias — la outoritária i la lhibertária — que debediran ls anternacionalistas an dues façones adbersairas. Unes querien fazer de la Associaçon un cuorpo deciplinado sob las ordes dun Comité Central, i ls outros querien que fusse ua lhibre federaçon de ourganizaçones outónomas; uns querien submetener las massas para fazer, segundo la streita superstiçon outoritária, l sou bien a la fuorça, ls outros querien lhebantá-la i anduzi-la a lhibertar-se por si mesma. L modo de ourganizaçon, tornado centralista i outoritário por anfluéncia de l Cunseilho Giral de Lhondres, dirigido puls marxistas, cunduziu, de fato, a la cison de la Anternacional an dous galhos. Essa dibison quedou definitibamente caratelizada ne l Cungresso de Saint Eimier, (Suíça), famoso na stória de la Purmeira Anternacional i de l socialismo an giral, porque, cul, porjetou-se decisibamente, l mobimiento anarquista, cun cuntenido própio sob l punto de bista político, eiquenómico, ético i filosófico, i cun métodos de açon anconfundibles.

L acuntecimiento de la Quemuna de Paris an 1871 nun cuntou cul apoio de la AIT. Bakunin tentou ua ansurreiçon an Marselha para dar apoio a la Quemuna, mas esta nun dou cierto . L própio Friedrich Angels admitiu más tarde que "la Anternacional nun lhebantou un dedo para fazer la Quemuna". (ous: esso nun ye berdade, muitos de l franceses, cumo Eiliseu Reclus por eisemplo lhutórun na quemuna i fui an sue ouséncia que Marx i sous súditos fazirun sues manobras que resultórun na dibison de la anternacional.)

Mas apuis de la Quemuna tener sido afogada an sangre, l sou eisemplo serbiu de bandeira para la Anternacional. Marx defendiu que la Anternacional deberie assumir la ardança de la Quemuna i lhebar sou porjeto adelantre. Esto assustou ls gobiernos ouropeus, que temian que las eideias de la Quemuna se spalhassen, probocando nuobos lhebantamentos. Assi, ls cungressos de la AIT tubírun que se tornar secretos.

Delantre destes acuntecimentos, l cumparecimiento a las cunferéncias se reduziu seneficatibamente. Marx cuntinou a atacar Bakunin; ls angleses, assustados cula bioléncia associada a la Quemuna, formórun ua federaçon outónoma; ls blanquistas franceses renunciórun; Bakunin fui spulso. Cula ourganizaçon neste stado, Marx aprobou la trasferéncia de sue sede para Nuoba Iorque, adonde nun habie nanhun mobimiento ouperário amportante, i era lhoinge de la Ouropa. Quatro anhos más tarde, na cunferéncia de 1876 na Filadélfia, la Purmeira Anternacional fui dissolbida. Tentatibas de recriá-la se amostrórun anfrutíferas puls cinco anhos seguintes. Modelo:Quemunismo An 1889 fui criada la Segunda Anternacional, de cunho marxista.

Refundaçon[eiditar | editar código-fonte]

Antretanto, las ourganizaçones bakuninistas, custituídas pulas federaçones ouperárias de l Jura suíço, de la Eitália i de la Spanha cuntinórun an cuntato. Estes grupos refundórun la AIT an 1922[1], nun cungresso rializado an Berlin.

Refréncias[eiditar | editar código-fonte]

  1. Artigo de la en.wiki Anternational Workers Association

Ber tamien[eiditar | editar código-fonte]